யார் தீய சக்தி? இடைத் தேர்தல் உணர்த்தும் பாடம்!

மதுராந்தகம் மற்றும் தாராபுரம் இடைத்தேர்தலில் ஆளும் தமிழக வெற்றிக் கழகம் (தவெக) வெற்றி பெற்றிருப்பது ஒன்றும் பெரிய அதிசயமோ, ஜனநாயகத்தின் வெற்றியோ அல்ல.

“மை காய்வதற்கு முன்பே குதிரை பேரத்திற்கு விலை போனவர்கள்” என்று ஆளுங்கட்சியையும், வெற்றி பெற்ற வேட்பாளர்களையும் நோக்கிப் பலரும் சமூக வலைதளங்களில் காரசாரமாக எழுதி வருகிறார்கள். ஆனால், “நாங்கள் தூய சக்தி, மாற்று சக்தி” என்று மேடைகளில் முழங்கியவர்கள்தான் இந்த குதிரை பேரத்தின் முக்கியக் கர்த்தாக்கள் என்பதைப் பலரும் ஏனோ சௌகரியமாக மறந்துவிடுகிறார்கள்.

டிபன் பாக்ஸ்களிலும், ஜி-பே (GPay) கணக்குகளிலும் கரன்சிகளை வாரி இறைத்துத்தான் இந்தத் ‘தூய சக்தி’ தன் முதல் இடைத்தேர்தல் வெற்றியைப் பதிவு செய்திருக்கிறது.

உண்மையிலேயே யார் தீய சக்தி?

அடிப்படைக் குறைபாடுகளைக் கொண்ட இந்த முதலாளித்துவ ஜனநாயகக் கட்டமைப்பில் யார் ஆட்சிக்கு வந்தாலும், அவர்கள் காலப்போக்கில் ‘தீய சக்திகளாகத்’ தான் மாறுவார்கள். அவர்களின் அடக்குமுறையிலும் சுரண்டலிலும் அளவுகளில் வேண்டுமானால் வேறுபாடு இருக்கலாமே தவிர, தீயவை தொடரவே செய்யும்.

“திமுக ஒரு தீய சக்தி” என்று பிரச்சாரம் செய்து ஆட்சிக்கு வந்த ‘தூய சக்தி’யின் உண்மையான சாயம் என்னவென்பது வெறும் 100 நாட்களிலேயே மக்களுக்குத் தெளிவாகப் புரிந்துவிட்டது. ஆனாலும், அதே மக்கள்தான் அந்தத் ‘தூ(தீ)ய சக்திக்கு’ இந்த இடைத்தேர்தலிலும் வாக்களித்து வெற்றி பெறச் செய்துள்ளார்கள்.

ஒரு கட்சியை மக்கள் தூய சக்தியா அல்லது தீய சக்தியா என்று அணுகுவதில் இரண்டு பிரதான அம்சங்கள் மட்டுமே வேலை செய்கின்றன:

ஒன்று, அவர்கள் வீசும் கவர்ச்சி வலையில் முதலில் மக்கள் மயங்குவது.

மற்றொன்று, அவர்கள் வாரி இறைக்கும் கரன்சிகளுக்குப் பின்னால் வீழ்வது.

இதைத் தவிர வேறு எந்தத் தத்துவார்த்த அரசியலோ, கொள்கைப் பற்றோ இங்கே இல்லை. கவர்ச்சி காட்டி ஆட்சிக்கு வந்து, மக்கள் விரோத ஆட்சியை நடத்தும் தீய சக்திகளை விரட்ட வேண்டும் என்று மக்கள் நினைப்பதில்லை. அதேபோல, “மற்றவர்கள் எல்லாம் காசு கொடுத்துத்தான் வெற்றி பெறுகிறார்கள்” என்று புலம்பி விட்டு, தற்போது அதே தூய சக்தி காசு கொடுத்தபோதும் அதை வாங்கிக்கொண்டு வாக்களித்திருக்கிறார்கள்.

என்னைப்பொறுத்தவரையில், வெற்றி பெற்றவர்களோ அல்லது தோல்வியடைந்தவர்களோ முதன்மையான தீய சக்திகள் அல்ல. ஒருபுறம் கவர்ச்சிக்கு வீழ்வதும், மறுபுறம் பணத்திற்குத் தன்மானத்தை அடகுவைப்பதுமான வேலையைச் செய்கிற இந்த வாக்காளர்கள்தான் உண்மையான ‘தீய சக்தி’!

இந்தத் தீய சக்தியாக மாறியிருக்கும் மக்கள் மனநிலையை மாற்றுவது மிகவும் கடினமான, நீண்டநெடிய வேலைதான். எனினும் வேறு வழியில்லை; வெறுமனே அரசியல்வாதிகளை மட்டும் சாடுவதைவிட, மக்களை அரசியல்படுத்துவதும் சரிசெய்வதும்தான் முற்போக்கு இயக்கங்களின் முதன்மையானக் கடமை. மக்களிடம் நேரடியாகச் செல்லாமல் இது சாத்தியமில்லை!

பொருளாதார வளர்ச்சியும் சித்தாந்த வறட்சியும்!

வேளாண்மை, தொழில்துறை, கல்வி, வருவாய், சுகாதாரம், மருத்துவக் கட்டமைப்பு, போக்குவரத்து, குடியிருப்பு வசதிகள் எனக் கட்டமைப்புச் சார்ந்த எந்தத் துறையை எடுத்துக்கொண்டாலும் தமிழ்நாடு இந்தியாவின் முன்னணி மாநிலங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது என்பதில் எவ்வித மாற்றுக்கருத்தும் இல்லை.

இந்த உள்கட்டமைப்பு மற்றும் சமூக முன்னேற்றத்தின் காரணமாகவே, மிகக் குறைந்த கூலி கிடைக்கும் அடித்தட்டு உடலுழைப்பு வேலைகளுக்குச் செல்ல உள்ளூர்வாசிகள் தயங்குகிறார்கள். எவ்வளவு குறைந்த ஊதியம் கொடுத்தாலும் உழைக்கத் தயாராக இருக்கும் வடஇந்தியத் தொழிலாளர்கள் தமிழ்நாட்டை நோக்கித் திரளாக இடம்பெயர்வதற்கு இந்தச் சூழலே பிரதான காரணம்.

படிக்க: செவிலியர் போராட்டமும் நடிகர் விஜய் ஆட்சியின் காட்டுமிராண்டித்தனமான அடக்கு முறையும்!

ஆனால், இதே தமிழ்நாடு அரசியல் விழிப்புணர்விலும், களப் போராட்ட குணத்திலும், அறிவியல் மனப்பான்மையிலும் முன்னேறிய மாநிலமா என்றால்? “இல்லை, இது இன்னமும் ஒரு பிற்போக்கு மாநிலமே” என்றுதான் உரத்துச் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது.

அரசியல் வறுமையும் மேட்டிமைத்தனமும்

அண்மைய பொதுத் தேர்தல் மற்றும் இடைத் தேர்தல் முடிவுகளும், தெருவில் இறங்கிப் போராடும் உழைக்கும் வர்க்கத்திற்காக உதவிக் கரம் நீட்டாமல் வேடிக்கை பார்த்துச் செல்லும் மேட்டிமைத்தனமும் தமிழ்நாட்டின் சித்தாந்த வீழ்ச்சியையே உணர்த்துகின்றன.

உயர் கல்வி பயின்று, கைநிறையச் சம்பாதித்து, அரண்மனை போல வீடும், ஆடம்பரக் காரும் வாங்கும் வசதியைப் பெற்றவர்கள்கூட, தத்துவார்த்தப் பின்னணியோ அரசியல் தெளிவோ இல்லாத விஜய் போன்ற அரசியல் சூனியங்களை எப்படித் தன் வழிகாட்டியாக ஏற்க முடிகிறது? இது நமது கல்வி முறை தந்த அறியாமையா அல்லது சமூகம் சார்ந்த பொறுப்பற்றத் தன்மையா?

அறிவியல் உணர்ச்சியா? மூடநம்பிக்கையா?

“அர்ச்சனைகளாலும் சடங்குகளாலும் வாழ்க்கை மாறப்போவதில்லை” என்ற அடிப்படை அறிவியல் உண்மை தெரிந்த பிறகும், படித்த சமூகமே கோயில்களில் வரிசையில் நின்று படி ஏறுவது எந்த வகையான பகுத்தறிவு?

படிக்க: கொல்லூர் ‘ஸ்ரீமூகாம்பிகை’யும் எம்ஜிஆர், ஜெயலலிதா, விஜய் கும்பல் கூத்துக்களும்!

தொழில்நுட்பத்திலும் அறிவியலிலும் உச்சம் தொட்ட மனிதர்கள், தங்கள் சொந்த வாழ்க்கையில் மூடநம்பிக்கையின் பிடியில் சாய்வது தமிழ்நாட்டின் மிகப்பெரிய முரணாக இருக்கிறது.

போலி பெருமிதங்களும் நார்வீஜிய மாடலும்

• “கீழடி கண்ட தொன்மை…”
• “பெரியார் மண்…”
• “திராவிட பாரம்பரியம்…”

— என்றெல்லாம் மேடைகளில் முழங்குவதற்குக்கூட இன்று நா கூசுகிறது. மேடைப் பேச்சிலும் வரலாற்றுப் பெருமையிலும் மட்டுமே பகுத்தறிவைப் பேசும் நாம், அன்றாட வாழ்வியலில் அதை முற்றிலுமாகக் கைவிட்டுவிட்டோம்.

படிக்க: தவெகவின் ’தூய’ ஆட்சியும் பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்ட பாசிச எதிர்ப்பு அரசியலும்

நார்வே போன்ற ஸ்காண்டிநேவிய நாடுகளில் மக்கள் வாழ்வது போல, சடங்குகளற்ற, மூடநம்பிக்கைகளற்ற, பகுத்தறிவு சார்ந்த வாழ்க்கையை நம்மால் ஏன் வாழ முடியவில்லை?

தமிழ்நாடு உலக வரைபடத்தில் வெறும் பொருளாதார வளர்ச்சி அடைந்த மாநிலமாக மட்டும் சுருங்கிவிடக் கூடாது. மக்கள் தங்கள் நுகர்பொருள் மோகத்திலிருந்தும், பிம்ப வழிபாட்டிலிருந்தும், பணத்திற்காக வாக்களிக்கும் வீழ்ச்சியிலிருந்தும் வெளிவர வேண்டும்.

அரசியல் விழிப்புணர்வையும் அறிவியல் சிந்தனையையும் தங்களது அன்றாட வாழ்வியலாக மக்கள் கைக்கொள்ளும்போதுதான், தமிழ்நாடு உலக வரைபடத்தில் உண்மையான “பகுத்தறிவு நாடாக” தலைநிமிர்ந்து நிற்கும்!

அதுவரை தமிழ்நாடு தீய சக்திகளால் கட்டுண்டே கிடக்கும்

— தமிழ்மணி