சாதியின் பெயரால் மறுக்கப்பட்ட மருத்துவ உரிமை!
உத்தரப் பிரதேச அரசு மருத்துவமனை வாசலில் குழந்தை பெற்றெடுத்த பழங்குடியினப் பெண்!
பிரசவ வலியால் துடிக்கும் ஒரு பெண்ணையும் அவர் வயிற்றில் இருக்கும் குழந்தையையும் காப்பாற்ற வேண்டிய மருத்துவமனை அருகிலேயே இருக்கிறது. ஆனால், அந்தப் பெண்ணுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய மருத்துவ உதவி கிடைக்கவில்லை. இறுதியில், மருத்துவமனை வாசலுக்கு வெளியே சாலையோரத்தில் குழந்தையைப் பெற்றெடுக்க வேண்டிய அவலநிலை!
இது ஏதோ பின்தங்கிய கிராமத்தில் நடந்த சம்பவம் அல்ல. உத்தரப் பிரதேச மாநிலம் பதோஹி மாவட்டத்தில் உள்ள, மகாராஜா சேத் சிங் அரசு மாவட்ட மருத்துவமனைக்கு அருகே நிகழ்ந்த சம்பவம். 20 வயதான ராணி வன்வாசி என்ற பழங்குடியினப் பெண்ணுக்கு நேர்ந்த இந்த அவலம், இந்தியாவில் சாதியப் பாகுபாடும் அரசு மருத்துவக் கட்டமைப்பின் செயல்பாடும் குறித்த கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளது.
சாதியப் பாகுபாடு எனக் குடும்பத்தினர் குற்றச்சாட்டு!
செப்டம்பர் 29–30 தேதிகளில் நடைபெற்ற இந்தச் சம்பவத்தில், பிரசவத்திற்காக மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட ராணியை மருத்துவமனை ஊழியர்கள் அனுமதிக்க மறுத்ததாக அவரது குடும்பத்தினர் குற்றம்சாட்டினர். முசஹர் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர் என்பதால் அவருக்குச் சிகிச்சை அளிக்க மறுத்ததாகவும் அவர்கள் தெரிவித்தனர்.
மறுபுறம், இந்த பிரச்சினை வெளியில் தெரிந்ததால் அதிலிருந்து தப்பிக்க ராணிக்கு ரத்தசோகை கடுமையாக இருந்ததாகவும், மேல்சிகிச்சைக்காக வேறு மருத்துவமனைக்கு அனுப்ப முயன்றதாகவும் சுகாதாரத் துறை அதிகாரிகள் விளக்கமளித்துள்ளனர். அவசர நிலையில் இருந்த கர்ப்பிணிப் பெண்ணுக்கு உரிய ஆரம்பச் சிகிச்சை அளித்தல், பாதுகாப்பான போக்குவரத்தை ஏற்பாடு செய்தல் உள்ளிட்ட கடமைகளில் மருத்துவமனை ஊழியர்கள் தவறியதாக விசாரணையில் கண்டறியப்பட்டது.
மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியேறியபோது ராணிக்குப் பிரசவ வலி தீவிரமானது. மருத்துவமனை வளாகத்தின் நுழைவாயில் அருகே, குடும்பத்தினரின் உதவியுடன் அவர் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தார். தாயும் குழந்தையும் மருத்துவமனையில் உரிய சிகிச்சை பெற வேண்டிய சூழலில், பிரசவம் சாலையோரத்தில் நிகழ்ந்தது பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.
சம்பவம் குறித்த தகவல் கிடைத்ததும் சுகாதாரத் துறை அதிகாரிகள் தலையிட்டு, தாயையும் குழந்தையையும் மீண்டும் மருத்துவமனையில் அனுமதித்தனர்.
சடங்குத்தனமான விசாரணை
சம்பவம் தொடர்பாக நடத்தப்பட்ட விசாரணையில், அவசரப் பிரிவு மருத்துவர் பங்கஜ் குமார் உள்ளிட்ட மருத்துவப் பணியாளர்கள் கடமையில் அலட்சியம் காட்டியதாகக் கண்டறியப்பட்டது. அவசரப் பிரிவு மருத்துவரின் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. பணியில் இருந்த செவிலியர் நீலம் மௌரியா பணியிட மாற்றத்துக்கு உட்படுத்தப்பட்டார். மகப்பேறு மருத்துவர் முகேஷ் பிரஜாபதியின் ஒரு மாதச் சம்பளம் நிறுத்தப்பட்டது. மருத்துவமனை நிர்வாகத்தின் பொறுப்பாளர்கள் மீதும் நடவடிக்கை எடுக்கப் பரிந்துரைக்கப்பட்டது எனச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.
விசாரணையில் சாதிய மனநிலையில் மருத்துவமனை நிர்வாகம் அணுகியது குறித்த விவரங்கள் இல்லை. வெறுமனே பொறுப்பு என்ற வகையில் மட்டுமே நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. உத்தரப்பிரதேசம் போன்ற மதவெறியர்களால் ஆளப்படும் மாநிலங்களில் சாதிவெறி தலைவிரித்தாடுகிறது. அதற்கு பல சம்பவங்களை உதாரணமாக கூற முடியும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் மீது நடத்தப்படும் பாலியல் வல்லுறவு மற்றும் கொலைகள் அதிகம் நடக்கும் மாநிலம் உத்தரப்பிரதேசம்.
சம்மந்தப்பட்ட அதிகாரிகள் அல்லது மருத்துவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டாலும் நாளை மதவெறியர்களால் வரவேற்கப்பட்டு எம்.எல்.ஏ வாகவோ, எம்.பியாகவோ நிறுத்தப்பட்டலாம். மக்களும் எல்லாவற்றையும் மறந்துவிட்டு அவர்களை தேர்ந்தெடுக்கலாம். இது உத்தரபிரதேசத்திற்கு புதிதல்ல.
மருத்துவம் என்பது உரிமை; சலுகை அல்ல!
இந்திய அரசியலமைப்பின் சமத்துவக் கொள்கை, சாதி உள்ளிட்ட அடிப்படைகளில் பாகுபாடு காட்டுவதை எதிர்க்கிறது. உயிர் மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாக்கும் அரசியலமைப்புச் சட்டப்பிரிவு 21-ன் கீழ், மனித மாண்புடன் வாழ்வதற்கான உரிமையையும் முக்கியத்துவத்தையும் வழங்குகிறது.
படிக்க:
♦ உத்தரப்பிரதேசத்தில் பொங்கி வழியும் சாராயம் !
♦ உத்திரபிரதேசத்தில் 2 சிறுமிகள் கொலையா? தற்கொலையா?
அரசு மருத்துவமனைக்கு வரும் நோயாளியின் சாதி, வர்க்கம், பொருளாதார நிலை ஆகியவை அவருக்குக் கிடைக்கும் சிகிச்சையைத் தீர்மானிக்கக் கூடாது. குறிப்பாகப் பிரசவம் போன்ற அவசர மருத்துவச் சூழல்களில், நோயாளியைப் பாதுகாப்பாகக் கையாள்வதும் தேவையான சிகிச்சையை உறுதிப்படுத்துவதும் மருத்துவ அமைப்பின் அடிப்படைக் கடமைகளாகும்.
ரத்தசோகை போன்ற கடுமையான மருத்துவப் பிரச்சினை இருந்தால், நோயாளியைப் பாதுகாப்பாக மேல்சிகிச்சைக்கு மாற்றுவதற்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட வேண்டும். வெறுமனே பரிந்துரைக் கடிதம் கொடுத்து அனுப்புவது மட்டும் போதாது; நோயாளி அடுத்த மருத்துவமனையைச் சென்றடையும் வரை பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்துவது அவசியம்.
இந்தியாவில் சமூகத்தின் அடித்தட்டில் வாழும் பழங்குடியின மற்றும் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களைச் சேர்ந்த மக்கள், கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, நிலம், சுகாதாரம் போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளைப் பெறுவதில் பல தடைகளை எதிர்கொள்கின்றனர். அவர்கள் படித்து மேலே வராத படிக்கு சாதிவெறி மதவெறி கும்பல் பல்வேறு வகைகளில் அரசின் அதிகார மையத்தை பயன்படுத்திக் கொண்டு தடுக்கின்றனர்.
ராணியின் சம்பவம், ஒரு தனிநபரின் துயரமாக மட்டும் முடிந்துவிடக் கூடாது. அரசு மருத்துவமனைகளில் சாதியப் பாகுபாடு நிகழாததை உறுதிப்படுத்துவதற்கான கண்காணிப்பு, புகார்களை விசாரிக்கும் வெளிப்படையான நடைமுறை, அலட்சியத்துக்குப் பொறுப்பானவர்கள் மீது உரிய நடவடிக்கை, ஏழை மக்களுக்கு அவசர மருத்துவ உதவி கிடைப்பதற்கான கட்டமைப்பு ஆகியவை வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.
தேவை வெறும் நடவடிக்கை அல்ல; அமைப்பு மாற்றம்!
ஒரு மருத்துவர் அல்லது செவிலியர் மீது நடவடிக்கை எடுப்பது மட்டுமே இத்தகைய சம்பவங்கள் மீண்டும் நிகழாமல் தடுப்பதற்குப் போதுமானதல்ல. அரசு மருத்துவமனைகளில் போதிய மருத்துவர்கள், செவிலியர்கள், ரத்த வங்கிகள், ஆம்புலன்ஸ் வசதிகள் மற்றும் அவசர சிகிச்சை ஏற்பாடுகள் இருக்க வேண்டும். சாதி அடிப்படையிலான பாகுபாடு குறித்த புகார்களைப் பதிவு செய்து, சுயாதீனமாக விசாரித்து, முடிவுகளைப் பொதுமக்களுக்குத் தெரிவிக்கும் நடைமுறையும் தேவை.
ஏழை மக்களுக்கான அரசு மருத்துவமனைகள், அவர்களின் கடைசி நம்பிக்கையாக இருக்கின்றன. அந்த நம்பிக்கையைப் பாதுகாப்பது அரசின் கடமை. மருத்துவமனை வாசலுக்கு வரும் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் உரிய சிகிச்சை கிடைப்பதை உறுதிப்படுத்தாமல், சுகாதாரச் சேவைகளின் முன்னேற்றத்தைப் பற்றிப் பேசுவதில் பொருள் இல்லை.
ராணி வன்வாசிக்கு நேர்ந்த அவலம், எழுப்பும் கேள்வி இதுதான்! உயிரைக் காக்க வேண்டிய மருத்துவமனையின் வாசலில், ஒரு பெண் தனது சாதியையும் வறுமையையும் தாண்டி மனிதராக நடத்தப்படுவதற்குக்கூடப் போராட வேண்டுமா?
- நலன்
