தொடர்ச்சி: கீழடியே இந்திய வரலாற்றின் திறவுகோல்
பகுதி – 6: கீழடி: எழுத்தறிவு, உழைப்பு, நகர வாழ்க்கை
கீழடியை மிகைப்படுத்தியும் பார்க்கக் கூடாது; குறைத்து மதிப்பிட்டும் பார்க்கக் கூடாது.
கீழடி உலகின் முதல் நகரம் அல்ல. இந்தியாவின் முதல் நாகரிகமும் அல்ல. ஆனால் அது ஒரு சாதாரண குடியிருப்பும் அல்ல.
பானை ஓடுகளில் காணப்படும் தமிழி எழுத்துப் பொறிப்புகள் முக்கியமானவை. எழுத்து என்பது இலக்கியத்திற்கான கருவி மட்டுமல்ல; பொருட்களை அடையாளப்படுத்தவும், தகவல்களைப் பதிவு செய்யவும், பரிமாற்றம் மற்றும் உரிமை போன்ற சமூக-பொருளாதாரச் செயல்பாடுகளோடும் தொடர்புடையதாக இருக்கலாம்.
சுடுமண் பொருட்கள், மணிகள், நெசவுத் தொழிலுக்கான தடயங்கள், கட்டிடத் தொழில்நுட்பம், நீர் மேலாண்மை ஆகியவை அங்கு வாழ்ந்த மக்கள் இயற்கையை வெறுமனே ஏற்றுக்கொண்டு வாழவில்லை; தங்கள் தேவைகளுக்கேற்ப இயற்கையை மாற்றியமைத்தனர் என்பதைச் சுட்டுகின்றன.
கீழடியில் இதுவரை கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருட்களில் பெரிய கோயில் கட்டமைப்புகள் அல்லது தெளிவான மத நிறுவனங்களின் அடையாளங்கள் கிடைக்கவில்லை. எனவே கீழடி மதச்சார்பற்றது என்று முடிவு செய்ய முடியும்.
தொல்லியல் காட்டாததை, காட்டியதாகச் சொல்லக்கூடாது; அதேபோல் கிடைக்காததை கிடைத்தது என்றும் சொல்லக் கூடாது. இதுவே அறிவியல் வரலாற்றின் அடிப்படை ஒழுக்கம்.
கீழடியின் உறுதியான முக்கியத்துவம் இதுதான்:
-
எழுத்தறிவுக்கான சான்றுகள்;
-
தொழில்நுட்ப வளர்ச்சிக்கான சான்றுகள்;
-
கைவினை மற்றும் உற்பத்திக்கான சான்றுகள்;
-
நகரமயமாக்கலுக்கான சான்றுகள்;
-
சங்ககாலத் தமிழகத்தின் சமூக-பொருளாதார வரலாற்றை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டும் சான்றுகள்.
பகுதி – 7: ரொமிலா தாப்பர்: வரலாற்றை எவ்வாறு வாசிப்பது?
கீழடி பற்றிய விவாதங்களில் ரொமிலா தாப்பரின் பெயர் குறிப்பிடப்படுவது இயல்பானது. ஆனால் அவரது அணுகுமுறையை ஒரு அரசியல் முழக்கமாகச் சுருக்காமல், வரலாற்றியல் முறையின் ஒரு முக்கியமான எச்சரிக்கையாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
தொல்லியல் ஒரு ஆதாரம்; இலக்கியம் இன்னொரு ஆதாரம்; மொழியியல் மற்றொரு ஆதாரம்; மரபியல் இன்னொரு ஆதாரம்.
ஒவ்வொரு ஆதாரத்திற்கும் அதன் சொந்த எல்லைகள் உள்ளன. அவற்றை ஒன்றோடொன்று ஒப்பிட்டு, முரண்பாடுகளையும் இடைவெளிகளையும் கணக்கில் எடுத்துத்தான் வரலாறு எழுத வேண்டும் என்ற அணுகுமுறை தாப்பரின் வரலாற்றியல் பணியில் முக்கியமானது.
இதன் பொருள் மிகவும் எளிமையானது: ஒரு புதிய தொல்லியல் கண்டுபிடிப்பு பழைய வரலாற்றுக் கருத்தை மாற்றத் தூண்டினால், அந்த மாற்றத்தை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். ஆனால் அதே நேரத்தில், புதிய கண்டுபிடிப்பின் அடிப்படையில் நிரூபிக்கப்படாத முடிவுகளையும் வரலாற்று உண்மைகளாக அறிவிக்கக் கூடாது.
இதுவே கீழடியைப் பற்றிய அறிவியல் அணுகுமுறையாக இருக்க வேண்டும்.
பகுதி – 8: சிந்துவெளியிலிருந்து கீழடி வரை: தொடர்ச்சியா? தொடர்பா?
சிந்துவெளி நாகரிகத்திற்கும் தென்னிந்தியாவின் பண்டைய பண்பாடுகளுக்கும் இடையே தொடர்புகள் இருந்திருக்கலாம் என்ற ஆய்வுக் கருத்துகள் உள்ளன. திராவிட மொழிக் குடும்பத்திற்கும் சிந்துவெளி மொழிக்கும் இடையிலான தொடர்பு குறித்தும் ஆய்வுகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன.
ஆனால், “சிந்துவெளி மக்கள் நேரடியாகக் கீழடிக்கு வந்து குடியேறினர்” என்று உறுதியாகச் சொல்லும் அளவுக்கு தற்போதைய தொல்லியல் சான்றுகள் இல்லை.
இதனைத் தெளிவாகச் சொல்வது பலவீனம் அல்ல; அதுதான் அறிவியலின் வலிமை. ஆய்வுக்குரிய கேள்வியை ஆய்வுக்குரிய கேள்வியாகவே வைத்திருப்பதே அறிவியல் நேர்மை.
ஆனால் ஒரு உண்மை மாறாது: சிந்துவெளி இருந்தது. அதற்குப் பின்னர் இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பல்வேறு பகுதிகளில் பல்வேறு பிராந்திய நாகரிக வளர்ச்சிகள் நிகழ்ந்தன. தென்னகத்திலும் தனித்துவமான நகரமயமாக்கல் வளர்ச்சி நிகழ்ந்தது. கீழடி அதற்கான முக்கியமான சான்று.
எனவே, இந்திய நாகரிகத்தை ஒரு வேத மையத்தின் வழியே மட்டும் விளக்க முடியாது.
பகுதி – 9: தமிழ் மற்றும் இந்திய அறிஞர்களின் பொருள்முதல்வாதப் பார்வை
இந்திய நாகரிகத்தின் தோற்றம், பண்பாட்டு வளர்ச்சி மற்றும் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் குறித்து ஆய்வு செய்த முதன்மை அறிஞர்களின் பார்வைகள் கீழடியைப் புரிந்துகொள்ளும் கோட்பாட்டுத் தளத்தை அமைத்துத் தருகின்றன.
அ) பொருள்முதல்வாத தத்துவ மற்றும் வரலாற்று அறிஞர்கள்
-
டி.டி. கோசாம்பி: இந்திய வரலாற்றை அரசர்கள் மற்றும் போர்களின் பட்டியலாக அல்லாமல், உற்பத்தி, தொழில்நுட்பம், நிலப்பயன்பாடு, வணிகம், சமூக உறவுகள் ஆகியவற்றின் மாற்றமாகப் புரிந்துகொள்ளும் பொருள்முதல்வாதப் பார்வையை வலுப்படுத்தியவர்.
-
இர்ஃபான் ஹபீப்: உற்பத்தி, நிலம், தொழில்நுட்பம், உழைப்பு மற்றும் சமூக உறவுகளை வரலாற்றின் மையத்தில் வைக்கும் பொருள்முதல்வாத வரலாற்றுப் பார்வைக்கு இவரது ஆய்வுகள் முக்கியமானவை.
-
தேவிபிரசாத் சட்டோபாத்தியாயா: இந்தியப் பொருள்முதல்வாத சிந்தனை வரலாற்றை ஆராய்ந்த இவர், பண்டைய இந்திய சமூகத்தை வெறும் ஆன்மீக வரலாறாக அல்லாமல், உழைப்பு, உற்பத்தி மற்றும் பொருளாதார வாழ்க்கையின் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்ள முயன்றார் (Lokayata, Science and Society in Ancient India). இந்த அணுகுமுறையில் கீழடியின் சுடுமண் பொருட்கள், தொழில்சார் தடயங்கள், பானை உற்பத்தி, நீர் மேலாண்மை போன்றவை முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.
-
ஜார்ஜ் தாம்சன்: மனித சமூகத்தின் ஆரம்ப வளர்ச்சியில் உழைப்பு, மொழி, சமூக உறவுகள் ஆகியவற்றின் தொடர்பை வலியுறுத்திய மார்க்சிய மானுடவியலாளர் (Studies in Ancient Greek Society). மனிதன் இயற்கையை மாற்றியமைக்கும் உழைப்பின் வழியே தன்னையும் மாற்றிக்கொண்டான் என்ற பார்வை கீழடி கைவினைச் சமூகத்தைப் புரிந்துகொள்ளப் பயன்படுகிறது.
ஆ) தமிழ்ச் சமூக மற்றும் பண்பாட்டு மறுவாசிப்பாளர்கள்
-
மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி: தமிழ் வரலாற்றையும் பண்பாட்டையும் இலக்கிய மற்றும் தொல்லியல் சான்றுகளின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்த முன்னோடி. தமிழகத்தின் பண்டைய சமூக வளர்ச்சியை வைதிக மரபின் வழியே மட்டும் புரிந்துகொள்ள முடியாது என்பதை இவரது ஆய்வுகள் (பௌத்தமும் தமிழும், சங்ககாலத் தமிழக வரலாறு) சுட்டிக்காட்டுகின்றன. கீழடியின் தொல்லியல் சான்றுகள், வைதிகக் கலப்பிற்கு முந்தைய தமிழ்ச் சமூகத்தின் தொன்மையான எழுத்தறிவு, தொழில் மற்றும் நகர வாழ்க்கையை உறுதிப்படுத்துகின்றன.
-
பொ. வேல்சாமி: தமிழ் வரலாற்றில் நிலவும் வைதிகப் புனைவுகளையும் வரலாற்றுக் கட்டுமானங்களையும் கேள்விக்குள்ளாக்கிய ஆய்வாளர் (பொய்மைக்கு அப்பால், வரலாறும் புனைவும்). வரலாறு என்பது அரசர்களின் சாதனைகளால் மட்டுமே உருவாகவில்லை; உழைத்த கைவினைஞர்கள், விவசாயிகள், பானை வனைபவர்கள், நெசவாளர்கள் போன்ற மக்களின் உழைப்பே வரலாற்றின் அடிப்படை என்பதை இவரது பார்வையோடு இணைத்துப் பார்க்கலாம். கீழடி பானை ஓடுகளில் காணப்படும் தனிநபர் பெயர்கள் மற்றும் எழுத்துப் பொறிப்புகள், எழுத்து உழைக்கும் மக்களின் சமூகப் பயன்பாட்டில் இருந்ததற்கான சான்றுகளாகும்.
இ) நவீன தொல்லியல், மரபியல் மற்றும் வரலாற்று வரைவியலாளர்கள்
-
ரொமிலா தாப்பர்: பலவகையான ஆதாரங்களை ஒப்பிட்டு, வரலாற்றை ஒரே மரபின் தொடர்ச்சியாகச் சுருக்காமல், பல்வேறு சமூகங்கள், பிராந்தியங்கள், பொருளாதார அமைப்புகள் மற்றும் பண்பாடுகளின் தொடர்புகளாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய அவசியத்தை வலியுறுத்துபவர்.
-
டோனி ஜோசப்: மரபியல், தொல்லியல், மொழியியல் ஆகியவற்றை இணைத்து இந்திய மக்களின் உருவாக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள முயன்றவர். இவரது அணுகுமுறை, இந்திய நாகரிகம் ஒரே மக்களால், ஒரே காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டது என்ற எளிமையான கருத்தை மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுகிறது.
இந்த அறிஞர்களின் கருத்துகளை ஒன்றாகப் பார்த்தால் ஒரு பொதுவான பாடம் கிடைக்கிறது: வரலாற்றை மேலிருந்து மட்டும் எழுத முடியாது; அடித்தள மக்களின் உழைப்பு, உற்பத்தி, தொழில்நுட்பம் மற்றும் சமூக வாழ்க்கையையும் வரலாற்றின் மையத்தில் நிறுத்த வேண்டும்.
பகுதி – 10: கீழடி ஏன் இன்று அரசியல் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது?
ஒரு தொல்லியல் தளம் எப்போது அரசியலாகிறது?
அது கடந்தகாலத்தைப் பற்றி மட்டும் பேசாமல்,
-
“இந்தியர் யார்?”
-
“இந்தியப் பண்பாடு என்றால் என்ன?”
-
“இந்திய வரலாறு எங்கிருந்து தொடங்குகிறது?”
என்ற கேள்விகளுக்குப் பதில் தேடத் தொடங்கும்போது.
இந்தியாவை ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தின், மொழியின் அல்லது இனத்தின் பண்டைய தாயகமாக மட்டும் சித்தரிக்கும் முயற்சிகளுக்கு எதிராகக் கீழடி ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுச் சான்றாக நிற்கிறது.
ஆனால் கீழடியை முன்னிறுத்துவதும் அறிவியல் அடிப்படையிலேயே இருக்க வேண்டும்.
ஒரு பொய்க்குப் பதிலாக இன்னொரு பொய்யை நிறுத்துவது வரலாற்றை மீட்பதல்ல. வேதப் புராணத்திற்கு மாற்றாகத் தமிழ் புராணம் உருவாக்குவதும் வரலாற்றை மீட்பதல்ல. இனக் பெருமைவாதமும் (Chauvinism) வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதமும் ஒன்றல்ல.
ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் வரலாற்றை மறுபரிசீலனை செய்வதே வரலாற்றை மீட்பதாகும்.
நிறைவுரை: கீழடியே இந்திய வரலாற்றின் திறவுகோல்!
இப்போது தொடக்கக் கேள்விக்குத் திரும்பலாம்.
கீழடி ஏன் இந்திய வரலாற்றின் திறவுகோல்?
ஏனெனில் அது ஒரு பழைய நகரத்தின் எச்சங்களை மட்டும் நமக்குத் தரவில்லை. இந்திய வரலாற்றை நாம் எவ்வாறு எழுத வேண்டும் என்ற கேள்வியையே நம்முன் நிறுத்துகிறது.
வரலாறு என்பது அரசர்களின் பட்டியல் அல்ல; போர்களின் பட்டியல் அல்ல; புராணங்களின் தொகுப்பும் அல்ல.
மனிதன் இயற்கையோடு போராடி தனது வாழ்க்கையை உருவாக்கிய வரலாறே மனித வரலாறு.
அந்த உழைப்பிலிருந்து கருவிகள் உருவாகின; தொழில்நுட்பம் வளர்ந்தது; விவசாயம் வளர்ந்தது; உபரி உற்பத்தி உருவானது; தொழில்களின் பிரிவினை ஏற்பட்டது; வணிகம் வளர்ந்தது; நகரங்கள் உருவாயின; எழுத்து வளர்ந்தது; சமூக உறவுகள் மாறின. சொத்துரிமை, வர்க்கங்கள், அரசு போன்ற சமூக அமைப்புகளும் வரலாற்றின் குறிப்பிட்ட கட்டங்களில் உருவாயின.
இதுதான் வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதம் நமக்குக் கற்றுத்தரும் அடிப்படைப் பாடம்.
கீழடியின் செங்கற்களைச் சுட்டவன் யார்? பானையை உருவாக்கியவன் யார்? நீரை வழிநடத்தியவன் யார்? விதையை விதைத்தவன் யார்? துணியை நெய்தவன் யார்? மணியை உருவாக்கியவன் யார்? எழுத்தைப் பொறித்தவன் யார்?
அவன்தான் நாகரிகத்தை உருவாக்கியவன்.
அதனால் இந்திய வரலாற்றின் உண்மையான கதாநாயகன் அரண்மனையில் அமர்ந்திருந்த மன்னன் அல்ல; அந்த அரண்மனையையும் நகரத்தையும் வயலையும் தொழிற்கூடத்தையும் உருவாக்கிய உழைக்கும் மனிதனே.
இங்கே ஒரு முடிவைத் தெளிவாகச் சொல்லலாம்: இந்திய நாகரிகத்தை வேத நாகரிகத்துடன் சமப்படுத்த முடியாது.
வேத மரபு இந்திய வரலாற்றின் ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுப் பகுதி என சிலர் கருதலாம். ஆனால் இந்திய வரலாறு அதைவிடப் பரந்தது.
-
சிந்துவெளிக்கு அதில் இடம் உண்டு.
-
தென்னிந்தியாவின் பண்டைய சமூகங்களுக்கு இடம் உண்டு.
-
கீழடிக்கு இடம் உண்டு.
-
பௌத்தர்களுக்கும் சமணர்களுக்கும் இடம் உண்டு.
-
பழங்குடி மக்களுக்கும் இடம் உண்டு.
-
விவசாயிகளுக்கும் கைவினைஞர்களுக்கும் பெண்களுக்கும் உழைக்கும் மக்களுக்கும் இடம் உண்டு.
அதுவே இந்திய வரலாற்றின் பன்முகத்தன்மை.
கீழடியை உயர்த்திப் பிடிப்பது வடஇந்தியாவை மறுப்பதற்காக அல்ல; வேத மரபை அழிப்பதற்காக அல்ல; புதிய இனப்பெருமையை உருவாக்குவதற்காக அல்ல. இந்திய வரலாற்றை அதன் முழுமையான பன்முகத்தன்மையோடு மீட்டெடுப்பதற்காக.
வரலாற்றை மதம் தீர்மானிக்கக் கூடாது. அரசியல் வரலாற்றுக்கு ஆணையிடக் கூடாது. இனப்பெருமை வரலாற்றைத் திரிக்கக் கூடாது. எந்தக் கொள்கைக்கும் ஏற்றவாறு தொல்லியல் சான்றுகளையும் வளைத்துப் பயன்படுத்தக் கூடாது.
வரலாற்றை ஆதாரங்களே எழுத வேண்டும்.
அந்த ஆதாரங்களைத் தேடும் போது, மண்ணுக்குள் புதைந்திருக்கும் ஒரு பானை ஓடும் ஒரு செங்கல்லும் ஒரு கிணறும் ஒரு எழுத்துப் பொறிப்பும் நமக்கு ஒரு புதிய வரலாற்றுக் கதவைத் திறக்கலாம்.
அந்தக் கதவைத் திறக்கும் திறவுகோல்களில் ஒன்றுதான் கீழடி.
கீழடியே இந்திய வரலாற்றின் திறவுகோல்!
நூல் பட்டியல்
-
Friedrich Engels — The Origin of the Family, Private Property and the State
-
George Thomson — Studies in Ancient Greek Society: The Prehistoric Aegean
-
D. D. Kosambi — An Introduction to the Study of Indian History
-
Irfan Habib — People’s History of India (Vol. 1 & 2)
-
Tony Joseph — Early Indians: The Story of Our Ancestors and Where We Came From
-
Romila Thapar — Early India: From the Origins to AD 1300 (மற்றும் பண்டைய இந்திய வரலாறு குறித்த கட்டுரைகள்)
-
D. P. Chattopadhyaya — Lokayata: A Study in Ancient Indian Materialism
-
D. P. Chattopadhyaya — Science and Society in Ancient India
-
மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி — பௌத்தமும் தமிழும்
-
மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி — சங்ககாலத் தமிழக வரலாற்றில் சில செய்திகள்
-
பொ. வேல்சாமி — பொய்மைக்கு அப்பால்
-
பொ. வேல்சாமி — வரலாறும் புனைவும்
-
கௌசிகன் — உலக மகா நாகரிகங்கள்
-
தமிழ்நாடு அரசு தொல்லியல் துறை — கீழடி அகழாய்வு அறிக்கைகள் மற்றும் வெளியீடுகள்
