“கொலையுண்ட ‘காதலன்’ கவினும் – வழக்கில் பெற்றோரைப் பாதுகாக்கத் துடிக்கும் ‘காதலி’ சுபாஷினி யும்”!

#கொலையுண்ட ‘காதலன்’ கவினும் – வழக்கில் பெற்றோரைப் பாதுகாக்கத் துடிக்கும் ‘காதலி’ சுபாஷினி யும்#

கவின் ஆணவக் கொலையில் சுபாஷினி காதலிக்கவே இல்லை என மாற்றி பேசியது பெரிய விஷயமாக பார்க்க முடியாது ஏனென்றால் இளவரசன் படுகொலையிலும் இன்னும் வெளியே தெரியாத பல்வேறு ஆணவ படுகொலையும் காவல் நிலையத்தில் தாய் தந்தையரே வைத்து தற்கொலை செய்து விடுவோம் என்று மிரட்டி என்னிடம்காதலிக்கவில்லை என்று வாக்குமூலம் வாங்குவார்கள், காவல் நிலையத்தில் வைத்து கட்டப்பஞ்சாயத்து பேசி ஆதிக்க சாதி என்றாலும் ஆதிக்க பணபலம் வந்தாலும் அங்கேயே இருவரையும் பிரித்து பையன்மீது கடத்தல் வழக்கு பதிவு செய்வார்கள் இது எழுதப்படாத சட்டம். பெண்ணின் தாய் தந்தையர் இருவரும் அரசு வேலையில் அதிலும் அனைத்து சட்டமும் திறந்த காவல்துறையில் பணிபுரிந்து கொண்டு தனது மகன் விதவிதமான கத்தி அருவாளுடன் சமூக வலைதளங்களில் பதிவிடுவது ஆதிக்க மனம் பன்மையுடன் செயல்படுவது தாய் தந்தையருக்கு எவ்வாறு தெரியாமல் இருக்கும் அதோடு ஆதிக்க சாதி மன கண்ணோட்டமே எளிமையாக கொலை செய்ய தூண்டி இருக்கிறது இவ்வாறு இந்த காதல் விவகாரத்தில் ஆணவ படுகொலை செய்வதே சாதிப் பெருமையாகவே இவர்களின் ஆதிக்க சமூக உலகத்தில் பார்க்கப்படுகிறது, எனவே இவர்கள் சிறைக்கு பயப்படுவதில்லை காட்டவே வீட்டை வித்து இரண்டு மூன்று வருடங்களில் வெயிலில் வந்து விடலாம் என்பது பெரும்பான்மையான ஆதிக்க சாதி வெறியர்களின் எண்ணமாக இருக்கிறது, எனவே ஆணவ படுகொலைக்கு எதிரான கடுமையான சட்டமே இதற்கு தீர்வு என கருதுகிறேன், இது போன்ற படுகொலைகளை விசாரிக்க சந்துரு பாப்பா மோகன் போன்ற நேர்மையான வழக்கறிஞர்கள் மூலம் விசாரிக்கப்பட்டு தண்டனை கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்பது எனது கருத்து இக்கட்டுரையில் மூலம் இப்பிரச்சினை புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.

தோழர் குறிப்பிடு அதே போல் மட்டும் இதனை சுருக்கிக் கொள்ள முடியாது; ஒரு அம்சத்தில் பெண்ணடிமைத்தனம் நிலவும்
இந்நாட்டில் அவர்களது உணர்வு மட்டம் எந்த அளவில் இருக்கும் என்பதும் புரியக்கூடியது;
கவின் மறைவுற்று நான்கு நாட்கள் கடந்து ஐந்தாவது நாளில் சுபாஷினி வாக்குமூலம் அளிப்பது போல வீடியோ வெளியிடுகிறார்;
போலீசுக்கு பயந்தோ அல்லது பெற்றோரின் அச்சுறுத்தலுக்குப் பயந்தோ கவினை காதலிக்கவில்லை என்று சொல்லி இருக்கலாம் என்பதையும் கூட ஏற்போம்.
இந்தக் காதல் விவகாரம் தனது பெற்றோருக்கு அறவே தெரியாது என்று அழுத்தம் திருத்தமாக வாதிடுகிறார் அல்லவா? அதுவும் அச்சுறுத்தலுக்கு பயந்து தானா? இவரும் ஒரு சாதாரணமாக எட்டாவது பத்தாவது பன்னிரண்டாவது படித்த பெண்மணி அல்ல. தொழில்நுட்பம் சார்ந்த சித்த மருத்துவ டாக்டர். அப்படி மானசீகமாக காதலித்தவர் தனது காதலன் வெட்டுண்டு செத்து மடிந்து கிடக்கின்ற பொழுது, ஒரு சொட்டு கண்ணீர் கூடவா வர முடியாமல் போய்விடும்? லட்சக்கணக்கில் சம்பாதித்த கவினின் குடும்பம் என்ன பாடுபடும் என்ற உணர்வு கூடவா இல்லாமல் போய்விடும்?
அவர்கள் குடும்பத்தைப் பற்றி ஒரு வார்த்தையாவது இவரது வாக்குமூலத்தில் வெளியிட்டு இருக்கிறாரா? நீங்கள் சொல்லுவது போல எதற்கோ அஞ்சி அவர் மாறுபட்ட கருத்தை பத்திரிகைகளில் வரும்படி ஆகிவிட்டது என்றால் அதே நிலைப்பாட்டில் கடைசி வவரையிலும் இருக்க வேண்டியதுதானே? பின்பு ஏன் கவின் செத்து மடிந்து ஐந்தாவது நாளில்
நான் கவிதை காதலித்ததுTrue தான் என ஒப்புக்கொண்டு அறிக்கை வெளியிட வேண்டும். அங்குதான் சூட்சமம் அடங்கி இருக்கிறது. இடைப்பட்ட காலத்தில் கவின் குடும்பத்தார் வெளியிட்ட கவினும் சுபாஷினியும் இணைந்திருந்த எண்ணற்ற புகைப்படங்கள் வெளியான பின்னரே இந்த வாக்குமூலத்தை வீடியோ மூலமாக வெளிப்படுத்த முன் வந்தார்…அல்லது நிர்ப்பந்தப்படுத்தப்பட்டார். உங்க காதலித்த சில பெண்கள் கொடுத்த காதலனுக்கு எதிரான கருத்துக்களைக் கொண்டு அதே பாணியில் சுபாஷினியையும் இணைத்துக் கொண்டு பார்க்க வேண்டும் என்று பார்ப்பது சரியல்ல. நீங்கள் குறிப்பிடுகின்ற ஒரு உதாரணத்தை வைத்து ஒருவர் இயற்றிய
நீதிமன்ற கவிதையை நேற்று ஊடகவியலாளர் மனுஷ்யபுத்திரன் உருக்கமாக படித்துக் காண்பித்தார். அதிலிருந்து நீங்கள் என்ன முடிவுக்கு வரலாம் என்று யோசனை செய்யுங்கள். நான் வேண்டுமென்றால் உங்களுக்கு அதை அனுப்பி வைக்கிறேன். ஒரு கட்டுரையின் மீது தாராளமாக தோழர்கள் பல்வேறு விதமாக ஆழமாக அலசி ஆராய்ந்து விமர்சிப்பதில் எனக்கு இம்மியளவும் மாறுபட்ட கருத்து இல்லை. ஆனால் இப்படிப்பட்ட தாங்கிக் கொள்ள முடியாத கொடுஞசெயல்கள் தொடர்ந்து நடக்கின்ற
பொழுது சகலவித கண்ணோட்டத்திலும் யார் யார் எந்தெந்த வகையில் குற்றம் இழைத்து இருக்கிறார்கள் என்பதனை அம்பலப்படுத்தியே ஆக வேண்டும் என்பதுதான் எனது கருத்து தோழர்.

கட்டுரையாளரே முன்னுதாரனமாக ஒருவரை தான்(கௌசல்யா) குறிப்பிடமுடிகிறது. கௌசல்யா பக்கம் பகுத்தறிவாளர்களும், கம்யூனிஸாடுகளும் நிற்கவில்லையென்றால் அவராலும் உறுதியாக நின்றிருக்க முடியாது. பெண் இந்த ஆணாதிக்க சமூகத்தில் இந்த அளவுதான் போராட முடியும். இதுதான் சமூக எதார்த்தம்.

பிரகாஷ் குறிப்பிட்டது போல் படித்தவர்கள் எல்லாம் உறுதியாக மனதைரியத்துடன் போராடுவார்கள் என்று எதிர்பார்ப்பதும் தவறு. ஏனென்றால் கேடான பார்ப்பனிய பண்பாட்டுக்குள் பெண்கள் அழுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இந்த நேரத்தில் விவாதம் அந்த பெண்ணை நோக்கி பாய்வதும் அந்த அடிப்படையில் தான் என்று நான் கருதுகிறேன். சமூகத்தை பற்றி நன்கு அறிந்த முற்போக்காளர்களுக்கு பெண் சுயமாக செயல்படுவதற்கு சுதந்திரம் இல்லை என்று தெரியாதது ஆச்சரியமாக உள்ளது. வருத்தமாகவும் உள்ளது.

நான் வெளியில் இருக்கிறேன். உங்கள் இருவருக்குமான எனது பதில் பதிவை இன்று இரவு பகிர்ந்திட முயற்சிக்கிறேன் தோழர்களே.

மிகவும் சிறப்பு தோழர் சரியான விடயங்களகச் சொல்லி அரசுக்கும் சிறந்த வழிகாட்டியாக சில ஙிடயங்களை சொல்லி இருக்கிறீர்கள் இவளவு விஞ்ஞான அறிவோங்கிய காலத்திலும் இப்படி ஒரு ஆனவக்கொலை நடப்பதை ஏற்க மனம் சகிக்கவில்லை ஏழெட்டு வருடம் ஒன்றாகப்பழகி காதலித்த காதலன் கண்முன்னே கழுத்தறுத்து கொன்றபின்னும் இதயம் இளகவில்லை பண்ணில் ஒரு சொட்டு கண்ணீர் இல்லை எந்த நெறுக்கடி வந்தாலும் அப்பா அம்மாவை தம்பியை காப்பாற்றும் முயற்சியிலேயே அந்த பெண் உள்ளது தெரிகிறது கவின் உயிர் சம்பாத்தியம் எல்லாம் போய் அவன் குடும்பமும் நாசமாய் போனதற்கு தான் காரணமாகிவிட்டோமை என்ற காற்று உணர்வு கொஞ்சமும் இல்லையே அந்த பெண்வவிடயமாக சொன்னது அத்தனையும் உண்மை வாழ்த்துகள் தோழர்!

தோழர் பிரகாஷ் அவர்களின் இரண்டு விமர்சனப் பதிவுகளுமே சாராம்சமாக சற்றேறக்குறைய ஒன்று போலவே தென்படுகிறது. பிரகாஷ் கூறுவது ஏதோ தென் மாவட்டத்தில் மட்டும் தான் இவ்வளவு ‘வீரியமிக்க’ ஆதிக்க சாதி வெறி இருப்பது போலவும், (மற்ற மாவட்டங்களில் குறைவாக இருப்பதாக புரிந்து கொள்வது போலவும்)
அப்படிப்பட்ட சூழலில் அந்தப் பெண் சுபாஷினி போலீசினுடைய மிரட்டல்களுக்குப் பயந்தோ,
பெற்றோரின் மிரட்டலுக்குப் பயந்தோ, அந்தப் பெண் எவ்வளவுதான் படித்திருந்தாலும் இப்படிப்பட்ட சறுக்கலுக்கு ஆளாகுவதை – ஒரு பெண் என்ற தன்மையில், தவிர்க்க
இயலாது; முடியாது. எனவே எந்த வகையிலும் சுபாஷினியை விமர்சித்து இருக்கக் கூடாது; அதனைக் கடந்து சென்று
இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் ஒட்டுமொத்த தோழர் பிரகாஷின் விமர்சனத்தின் சாரமாக பார்க்கின்றேன். தோழர் சிவகாமு அவர்களும், பிரகாஷின் இந்தக் கருத்தை ஆமோதித்ததோடு கட்டுரையாளருக்கே ஒரே ஒரு கௌசல்யாவைத் தான் உதாரணம் காண்பிக்க முடிகிறது என்பதாக ஏளனத் தன்மையில் எடுத்துரைத்துள்ளார்.

சரி. என்ன செய்வது? முற்கால பைபிளின்
பழைய ஏற்பாட்டில் உலகம் தட்டை என்றுதான் எழுதப்பட்டிருந்தது. அது தட்டை அல்ல; உருண்டை என்று ஒரே ஒரு கலிலியோ தான் கண்டுபிடித்தான். அதற்காக மத வெறியர்கள் அந்த விஞ்ஞானியை என்ன பாடுபடுத்தினார்கள் என்பது நமக்கு தெரியாதது அல்ல. அதேபோல சூரியன் பூமியை சுற்றுவது இல்லை; பூமிதான் சூரியனை சுற்றுகிறது என்று ஒரே ஒரு நிக்கோலஸ் கோபர்நிக்கஸ் தான் கண்டுபிடித்தான்; அவன் கெட்டிக்காரன்; மத வெறியர்களால் கலிலியோவுக்கு ஏற்பட்ட கதியை உணர்ந்து, தான் கண்டுபிடித்த உண்மையை எழுத்து வடிவில் ஆவணமாகத் தயாரித்து வைத்துவிட்டு மறைந்து விட்டான்.
அவனுடைய சீடன் ஜியார்டனோ புருனோ என்ற ஒரே ஒரு நபர் தான் பிற்காலத்தில் அந்தப் பேருண்மையை உணர்ந்து
வெளிக்கொணர்ந்து விட்டான். மதவெறியர்கள் விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்பை மறுதலித்து அவனைத் தீயிட்டுப் பொசுக்கினார்கள். ஆனால் பிற்காலத்தில் பைபிளின் புதிய ஏற்பாட்டில் இந்த விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகளை எல்லாம் உண்மை என வெட்கமின்றி ஏற்றுக்கொண்டு விட்டார்கள் மதவாதிகள். நடந்து போன கொடும துயரங்களுக்காக அவர்கள் மன்னிப்புக் கேட்கக் கூட முன்வரவில்லை. எனவே ஒரு தனி நபருடைய செய்கை எப்படிப்பட்டது; ஒட்டுமொத்த சமூகம் எப்படிப்பட்ட நிலையில் அதனைப் பார்க்கிறது என்று தோழர் சிவகாமு பார்ப்பதே தவறானது. அப்படி கருதுவோமேயானால் பெரும்பான்மைக்கு கட்டுப்பட்டு கலிலியோ, நிக்கோலஸ் கோபர் நிக்கஸ், ஜியார்டனோ புருனோ போன்றவர்களும் பெரும்பான்மை சமூக உணர்வுகளுக்குக் கட்டுப்பட்டுப் போயிருக்கலாம். வதைபட்டிருக்க வேண்டியதில்லை; உயிரை இழந்து இருக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. அதுவும் இச்சம்பவங்கள் எல்லாம் எத்தனை நூற்றாண்டுகளுக்கு முந்தையது என்பதனையும் சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும் என்பது மட்டும் அல்ல; இதுபோல எத்தனையோ உதாரணங்களை எடுத்துப் பகரலாம். இந்த விஞ்ஞான ரீதியான உதாரணங்களை எல்லாம் இதற்கு பொருத்தக் கூடாது என்று நீங்கள் கருதி விடக்கூடாது. அப்படி கருதுவீர்களேயானால்
அது தவறு.

நான் இதே கவின் சுபாஷினி பிரச்சனைக்கு ‘நெல்லையில் மென்பொருள் பொறியாளர் கவின் படுகொலை! என்று தான்டா அடங்கும்
உங்கள் ஆதிக்க சாதி வெறி? மிருகங்களா!”
என்ற ஒரு கட்டுரையை இதே தளத்தில் ஜூலை 30-ல் இதே நமது தளத்தில் படைத்திருந்தேன். கீழ வெண்மணிக் கொலைகளுக்காக நான் 2014 டிசம்பர் 25-ல்
எழுதிய கட்டுரை கடந்த 2024 டிசம்பர் 25 இல் கூட இதே நமது தளத்தில் மீள் பதிவு செய்யப்பட்டது. அதற்கு முன்பும் கூட ஆதிக்க சாதி வெறி குறித்த எண்ணற்ற பல்வேறு கட்டுரைகளை படைத்திருக்கிறேன்.

சரி. இப்போது ஆணவப் படுகொலையான கவினின் காதலி சுபாஷினிப் பிரச்சனைக்கு
வரலாம். எனது ஒட்டுமொத்த கட்டுரையில் என்னமோ சுபாஷினியை மட்டுமே குறி வைத்து தாக்கி அம்பலப்படுத்தும் இழி செயலைச் செய்து விட்டது போன்ற கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கின்றீர்கள்.
ஒட்டுமொத்த கண்ணோட்டத்தில் கட்டுரையில் முழுமை எதனை உணர்த்த முற்பட்டிக்கிறது; என்னால் எவை எவை ஆழமாக விரிவடைந்த தன்மையில் விளக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லை. பரிசீலிக்கவும் முன்வரவில்லை; அவை அனைத்தையும் கடந்து சென்று விட்டீர்கள்.

இதே பிரச்சனைக்காக இதற்கு முன் ஒரு நீண்ட கட்டுரையை வேறொரு கன்னடத்தில் படைத்திருக்கிறேன். கீழவெண்மணியில் 1968-ல் அரைப்படி நெல் கூலி உயர்த்திக்
கேட்டதற்காக 44 தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஆண் பெண் குழந்தைகள் என அனைவரையும் ஆதிக்க சாதி வெறியர்களும் நிலச் சுவான்ந்தார்களும் கூட்டு சேர்ந்து குடிசையில் பூட்டி வைத்து கொளுத்திய வரலாறு எல்லாம் நம் நாட்டில் தான் நடந்தேறியது. கோபாலகிருஷ்ணன் நாயுடு தலைமையிலான குற்றவாளிகள் அதிகமான நிலபுலம், கார், பங்களா போன்றவற்றை வைத்திருப்பதால் இவ்வளவு மிகப்பெரிய பணக்கார அந்தஸ்தில் இருப்பவர்கள் இப்படிப்பட்ட கொடுஞ்செயல்களை செய்திருப்பார்களா என்று இந்த ‘மாநீதிமன்றம்’ சந்தேகிக்கிறது;
எனவே சந்தேகத்தின் பலனை எதிரிகளுக்கு சாதகமாக்கி (குறிப்பாக கோபால கிருஷ்ணன் நாயுடுவுக்கு சாதகமாக்கி) விடுதலை செய்கிறோம் என்று உயர் நீதிமன்றம் விடுதலை செய்தது.

தேவகோட்டை அருகில் உள்ள உஞ்சனை கிராமத்தில் அனைத்து மக்களுக்குமான பொதுவான புறம்போக்கு ஏரிக்கரையில் அமையப்பெற்று இருந்த அய்யனார் கோவில் குதிரை எடுப்பு விழா 1978-களில் நிகழ்ந்தபோது ஆதிக்க சாதி வெறியர்கள் – கள்ளர்கள் தாழ்த்தப்பட்ட பள்ளர்கள் குடியிருப்பு வீடுகள் அனைத்தையும் அடித்து நொறுக்கி, ஐந்து தலித் மக்களை கொலை செய்து முடித்தார்கள். அவ்
வழக்கிலும் கூட குற்றவாளிகள் 23 பேருமே குற்றம் ருசுப் படுத்துவதற்கான ஆதாரங்கள் இல்லை என்று சொல்லி (அ) நீதிமன்றம் விடுதலை செய்தது. வன்னியர் சாதித் தலைவன் ராமதாஸ் தர்மபுரி மாவட்டத்தில் தனது சதி பெண்ணை தலித் இளைஞன் காதலித்து திருமணம் செய்து கொண்டான் என்ற ஒரே ‘குற்றச் செயலுக்காக’ குடியிருப்புகளை கொளுத்தியதையும் ஆணவப் படுகொலைகளை செய்ததையும் பார்த்துக் கொண்டுதான் இருந்தோம். இன்னும் வெட்கமில்லாமல் ‘தலித்துப்
பயலுக ஜீன்ஸ் பேண்ட்களை மாட்டிக் கொண்டு, கூலிங் கிளாஸ் அணிந்து கொண்டு, விரல்களில் மோதிரம் மாட்டிக்கொண்டு, தலைமுடிகளையெல்லாம் ஒரு மாதிரியாக ஸ்டைல் ஆக வெட்டிக்கொண்டு ஆடம்பரமாக பாவனை செய்து எம் சமுதாய இளம் பெண்களை சுண்டி இழுக்கிறார்கள்’ என்று அப்பனும் மகனும் ஆக அதாவது ராமதாஸ், அன்புமணி ராமதாஸும் தம் சாதிப் பெண்களையே இழிவுபடுத்தும் விதமாகப் பேசயதை எல்லாம் கூட நாம் கண்டோம்.

ஆக, நெல்லையில் மட்டுமல்ல தமிழ்நாட்டின் எண்ணற்ற மாவட்டங்களில் ஆதிக்க சாதி வெறியர்களால் காதல் திருமணங்கள் நடைபெறவிடாமல் தடுப்பதும் மீறி நடந்தால் கொலை செய்வதும் தொடர்கதையாகவே நீடிக்கின்றன என்பதே உண்மை. ஒப்பீட்டளவில் தமிழ்நாட்டை விட பார்ப்பனிய ஆர்எஸ்எஸ் பாஜக ஆளுகின்ற வடமாநிலங்களில் இவ்வித கொடுமைகள் மிக மிக அதிகம் என்பதையும் நாம் அறிவோம்.

இது பெரியார் பிறந்த மண்; திராவிட மாடல் அரசு – என்று பீற்றிக் கொள்ளும் தமிழ்நாட்டில் இப்படிப்பட்ட ஆணவப் படுகொலைகள் தொடர்வது சகிக்க முடியாதது. மேலும் பிரகாஷ் சுட்டிக்காட்டி உள்ளது போல் இப்பிரச்சனைக்காக கடுமையான சட்டங்களை உருவாக்குவதன் மூலம் இப்படிப்பட்ட ஆதிக்க சாதி ஆணவப் படுகொலைகளை முற்றிலுமாக தடுத்து நிறுத்தி விட முடியாது. அது ஒரு குறிப்பிட்ட அம்சம் மட்டுமே. இது தொடர்பாக நான் இந்த கட்டுரையில் மட்டுமல்ல; முந்தைய கட்டுரைகள் பலவற்றிலும் தீர்வையும், மக்களுக்கான தெளிவையும் கூட பகிர்ந்து உள்ளேன். சமூகத்தில் நலமும் இப்படிப்பட்ட காட்டுமிராண்டி செயல்களை கூட மார்க்சிய-
லெனினிய புரட்சிகர கண்ணோட்டத்தில், இப்படிப்பட்ட நிலவுடைமை சமூகம் சார்ந்த கலாச்சார அவலங்கள் நீடிப்பதை தடுத்து நிறுத்தி முற்றுப்புள்ளி வைப்பதற்கான வழிமுறைகளைப் பின்பற்ற வேண்டியவர்களாக இருக்கிறோம்.

அண்மை காலங்களில் நடந்துட்ட ஆணவப் படுகொலையில் காதலியே காதலனுக்கு எதிராக நீதிமன்றத்தில் பிறழ் சாட்சியாக
மாறி சாட்சியம் கூறியதால் வழக்கறிஞர் பா.ப. மோகன் போன்றோரின் முன்னெடுப்புகளால் ஆதிக்க சதிகாரி தலைவனுக்கே(யுவராஜ்) ஆயுள் தண்டனை வழங்கியது நீதிமன்றம். இவையெல்லாம் அரிதிலும் அரிதானது.

அப்படிப்பட்ட பிறழ் சாட்சியாக மாறிய அண்மைக்கால உதாரணத்தை ஒட்டி கவிஞர் இசை சில வரிகளில் கவிதை ஒன்றை படைத்திருந்தார். அக்கவிதையை ஊடகவியலாளரும், எழுத்தாளருமான மனுஷிய புத்திரன், கவின்-சுபாசினிப் பிரச்சனை ஓடிக்கொண்டிருக்கும் தருணத்தில் ஆகஸ்ட் 1 அன்று வீடியோவில் பதிவிட்டார். சில விளக்கங்களை அவருக்கு உரிய நயமான பாங்கில் விளக்கிவிட்டு,
கவிஞர் இசையின் கவிதையை அவரே படிக்கின்றார். இதோ அக்கவிதை:-

கவிதைத் தலைப்பு:- “நீதியின் மன்றம்”

அவள்

முதல் முதலாக

ஒரு கொலையை

கண்ணெதிரே கண்டாள்!

அலறித் துடித்தவன்

அவள் காதலனாக இருந்தான்;

மூவர்

கை கால்களை ஆட்ட விடாமல் பிடித்துக் கொள்ள

கொஞ்சம் கெட்டியான ஆப்பிளை

அறுப்பது போல

ஒருவன் குரல்வளையை

நறுக்கினான்;

அவள்

அவர்கள் கொலையாளிகளே அல்ல என்றும்

முதலில் அவன் தன் காதலனே அல்ல என்றும்

நீதிமன்றத்தில் சாட்சி சொன்னபோது

‘பார்வையாளர்கள்’ வரிசையில் தான்

அமர்ந்திருந்தது ‘காதல்’

அது

இதுபோல் எவ்வளவோ பார்த்துவிட்டது!”

-கவிஞர் இசை.

இந்த கவிதையின் உட்பொருள் ஒருபுறம் இருக்கட்டும்; மனுஷிய புத்திரன் இக்கவிதையைப் படித்த பாங்கு நம் அனைவருக்குமே கண்ணீரை வரவழைக்கும்.
அதுதான் முக்கியம்.

ஒரு பழங்காலத் திரைப்படத்தில், நகைச்சுவை நடிகர் நாகேசும் இன்னொரு நடிகரும் ஒரு கடுமையான விவாதத்தில் பங்கேற்று இருப்பார்கள். திடீரென நாகேஷ் ஒரு பெரிய வெள்ளைச்சாலை எடுத்து பென்சிலால் ஒரு மிகச்சிறிய ‘டாட்’ (புள்ளி)
வைத்துவிட்டு, தனது எதிரியிடம் இது என்னவென்று கேட்பார். உடனே அவன் அது ஒரு புள்ளி என்று சொல்வான். அதற்கு நாகேஷ் இப்படிக் கூறுவார்: ‘இவ்வளவு பெரிய வெள்ளைப் பேப்பரை உன்னிடம் காண்பிக்கின்றேன்; உன்னால் அதனை வெள்ளை பேப்பர் என்று சொல்ல முடியவில்லை; மாறாக கண்ணுக்கே தெரியாத சிறு புள்ளிதான் உனக்குத் தெரிகிறது’ என்று பதிலளிப்பார்.

ஆக, கவின் ஆணவப் படுகொலையில்
சுபாஷினியின் பங்களிப்பை அல்லது
குறைபாட்டினை ‘புள்ளி’ அளவில் சுட்டிக் காண்பிப்பது என்பதேகூட உங்களால் பொறுத்துக் கொள்ள முடியவில்லை என்பது மிகவும் வினோதமாக உள்ளது. அது மட்டுமல்ல; கட்டுரையின் முழு ஆழத்தையும் நீங்கள் புரிந்து கொண்டோராயில்லை என்றே கருதுகிறேன். மேலே இசையின் கவிதை வரிகளாகட்டும்; 2025 ஆகஸ்ட் 1-ல் வெளியான புதுமைப்பித்தனின் ‘என்னடி கிளியே!’ என்ற கவிதை வரிகளாட்டும் எதனை உணர்த்த அவைகள் படைக்கப்பட்டு இருக்கின்றன என்பதையும் நீங்கள் சேர்த்து புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஒரு பிரச்சனையில் இவ்வளவு காலம் காதலித்து விட்டு, ‘போலீஸ் மிரட்டியது; பெற்றோர் அச்சுறுத்தினார்கள்; குறிப்பாக நெல்லை மாவட்ட ஆதிக்க சாதி திமிர் குறித்து உங்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது; எனவே சுபாஷினியை ஒரு புள்ளி அளவுக்கு கூட விமர்சிக்கக் கூடாது…’ என்ற பாணியில் கடந்து செல்வோமேயானால், பிரச்சனையின்
முழுமையையும் வெளிக்கொண்டு வந்தவர்களாக ஆக மாட்டோம். ஆக உங்கள் இருவரது விமர்சனம் என்பது குறுகியது, ஏற்கத்தகுந்தது அல்ல; பார்வையை விசாலப்படுத்துங்கள்; உண்மை புலப்படும்!
இன்னும் நீங்கள் தெளிவு பெறவில்லை என்றால், தாராளமாக விவாதத்தைத் தொடருங்கள்! பரிசீலிக்கலாம்!
நன்றி தோழர் பிரகாஷ்! நன்றி தோழர் சிவகாமு!

தோழர் சிவகாமுவின் கருத்துப்பதிவில் ஓரிரு குறிப்பிட்ட அம்சங்களை சுட்டிக்காட்ட தவறி விட்டேன். கௌசல்யா கூட மார்க்சிய-பெரியாரிய-அம்பேத்காரிய இயக்கங்கள் பின் நிற்காவிட்டால் அவர் கூட அந்த அளவிற்கு நின்று இருக்க மாட்டார் என்று கௌசல்யாவை சிறுமைப்படுத்துகிறார். அது மிகவும் தவறான அம்சம். அவர் ஏற்கனவே உறுதியான முடிவு எடுத்து சங்கர் குடும்பத்தை சார்ந்து நிற்றார்; தனது பெற்றோரை உற்றார் உறவினர்களை வெறுத்து ஒதுக்குகினார்..
அதன் பின்னரே நீங்கள் குறிப்பிடுகின்ற மேற்கண்ட முற்போக்கு இயக்கங்கள் அவருக்கு பின்பலமாக நின்றனர். எனவே ஒருவரின் அளப்பரிய சாதனையை கூட சிறுமைப்படுத்துவது மாபெரும் தவறு என்பதை நீங்கள் உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும். அப்படி நீங்கள் உணரவில்லை என்பதாகக் கடுமையாக விமர்சிக்கிறேன்.

மேலும் ஆணாதிக்க சமூகத்தில் இந்த அளவு தான் போராட முடியும் என்பதாக கூறுகிறார் சிவகாமு. இங்கே சுபாஷினி என்ன போராடி இருக்கிறார் என்று இந்த அளவிற்கு சிவகாமு விதந்தோதிக் கருத்துப் பகிர்கிறார் என்பதேப் புரியவில்லை. சுபாஷினி போராடவே இல்லையே! மாறாக தன் பெற்றோரை பாதுகாக்க தானே முன் நிற்கிறார்; போராடுகிறார். செத்து மண்ணாகிப் போன கவின் பற்றியோ கவினின் குடும்பத்தைப் பற்றியோ ஒரு வார்த்தை கூட வெளியிடவில்லையே!
இதில் எங்கே நீங்கள் சுபாஷினியை போராளி போல உயர்த்திப் பிடிக்க முடியும்?

‘அந்த வகையில் சுபாஷினியை நோக்கி விவாதம் திரும்பியது இப்படிப்பட்ட முற்பாக்காளர்கள் எனக் காட்டிக்கொள்ளும் கட்டுரையாளர்களுக்கு எப்படி தெரியாமல் போனது’ என்ற பாணியில் ஏகடியம் செய்கிறார் சிவகாமு.

ஒரு முழுமையான நீண்ட கட்டுரையில் சுபாஷினி பற்றிய பாத்திரம் என்ன என்பது ஒரு மிகச் சுருக்கமான பகுதி. ஒட்டுமொத்த கட்டுரையின் தாக்கத்தை அதனுடைய உட்பொருளை நீங்கள் முழுமையாக படிக்கவில்லை என்றே புரிய முடிகிறது. நிலவுவது
ஆணாதிக்க சமூகம் தான். பெண்கள் உரிமை பறிக்கப்படுகிறது தான். ஆனால் மனதார காதலித்து விட்டோம் அல்லவா? எதற்காக பொய் சொல்கிறார் சுபாஷினி? அதனை நியாயப்படுத்தி சிவகாமு பேச வருகின்றாரா? நாங்கள் முற்போக்காளர்களாக இல்லை என்பதாக நீங்கள் கணித்தது போதும்.
மகிழ்ச்சியே. ஆனால் இந்த ஆதிக்க சாதி கொடுமை குறித்து நீங்கள் ஒரு வார்த்தை கூட அதில் பதியவில்லையே ஏன்? பொதுவாக ஓரிரு வார்த்தையைப் பதிந்து விட்டு கடந்து செல்வது எப்படி நியாயம்? நீங்கள் உங்களை அறியாமலேயே ஆதிக்க சாதி வெறியை அங்கீகரிக்கின்றீர்கள் என்பது உங்களது எழுத்தின் நடையிலேயே உணர முடிகிறது என்பதையும சேர்த்துப் பரிசீலனை செய்யுங்கள். அப்பொழுதுதான் யார் முற்போக்காளர் என்பதை உறுதிப்படுத்த முடியும்..

தோழர் வணக்கம்!
கவின் கொலைக்கு முக்கிய காரணம் சுபாஸினியேதான், தன்னால் ஒருசிறிய உயிரினமும் செத்தால்கூட மென்மையான இதயம் படைத்தவர்களுக்கு தூக்கம் வராது, அப்படி இருக்க இருவரும் உயிருக்கு உயிராக காதலித்து ஒன்றாக ஊர்சுத்தி பல கேளிக்கைகளில் ஈடுப்பட்ட காதலர்களில் தனக்கு துணையாக வாழ்வெல்லாம் இருப்பான் என்ற என்ற நம்பிக்கையுள்ள எந்தப்பெண்ணும் இதுபோன்ற மோசமான செயலைச்செய்யமாட்டாங்க,
கவினும் தன் வருங்கால மனைவி அழைக்கிறாள் என்ற என்னத்தில் சென்றவனை 45தெண்டுகளாக வெட்டி சிதைத்து கொல்லப்பட்டபின்பும் கொஞ்சம்கூட எந்தவித சலனமும் இல்லாமல் பேட்டி கொடுப்பதைப்பார்த்தால்….மனசு பதர்குறது முதலில் அவனை எனக்கு தெரியாது என்றும், தனது காதல் விபரங்கள் வெளியே வந்தபின் உண்மையாக காதலித்தேன் எங்க அப்பா அம்மாவுக்கு தெரியாது அவர்களுக்கும் கொலைக்கும் சம்பந்நம் இல்லை என்று பேட்டி கொடுப்பதும் அவங்க அப்பா அம்மா தம்பி செய்த ஆனவக்கொலையைக்காட்டிலும் சுபாஸினி செய்தது நம்பிக்கைத்துரோக்க்கொலை தோழர்!

தோழர் மிகவும் சிறப்பாக சொல்லிவிட்டீர்கள் உயிருக்கு உயிரியல் காதலித்த கவினை தன்பெற்றோரும் ஆதிக்கசாதிவெறியர்களும் அதிகாரத்தில் உள்ள காவலர்களுன் தூண்டுதலின் பேரில் தன்தம்பி 45இடங்களில் கூறுபோட்டு கொடிய முறையில் கொல்லப்பட்டும் கண்கலங்காத சுபாஸினி மாற்றி. மாற்றி பேசுவது ஆனவக்கொலையைக்காட்டிலும் கொடிய கொலை!