போர் பிணந்தின்னிகளும், லெபனான் மக்களின் மீளாத் துயரமும்

லெபனான் தேசம் இன்று ஏகாதிபத்திய சக்திகளின் அதிகாரப் போட்டியாலும், இஸ்ரேலின் ஆதிக்கப் போரினாலும் ஒரு பெரும் சுடுகாடாக மாற்றப்பட்டு வருகிறது. அமைதி, போர்நிறுத்தம் என்ற போர்வையில் நடத்தப்படும் பேச்சுவார்த்தைகளுக்குப் பின்னால், அப்பாவி மக்களின் இரத்தமும் கண்ணீரும் மறைக்கப்படுகின்றன. லெபனான் மக்கள் எதிர்கொள்ளும் இந்தத் துயரம் என்பது வெறும் தற்செயலான மோதல் அல்ல; இது ஒரு திட்டமிடப்பட்ட ஏகாதிபத்திய அழித்தொழிப்பு நடவடிக்கை.

இஸ்ரேலின் இடைவிடாத தாக்குதல்களால் லெபனானின் மக்கள் தொகையில் ஐந்தில் ஒரு பங்கினர், அதாவது 10 லட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேற்றப்பட்டுள்ளனர். இதில் சுமார் 3,90,000 குழந்தைகள் அடங்குவர். போர்நிறுத்தம் அறிவிக்கப்பட்ட போதிலும், மக்கள் தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்ப முடியாத ஒரு ‘நரகச் சூழலில்’ (limbo) தள்ளப்பட்டுள்ளனர். தெற்கு லெபனானின் கிராமங்களில் இஸ்ரேல் தொடர்ந்து மேற்கொண்டு வரும் இடிப்புகளும் தாக்குதல்களும், மக்கள் மீண்டும் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தைத் தொடங்குவதை சாத்தியமற்றதாக்கியுள்ளன.

பஞ்சம், வறுமை மற்றும் பொருளாதாரச் சுரண்டல் ஏற்கனவே கடுமையான நிதி நெருக்கடியில் சிக்கியிருந்த லெபனானை, இந்தப் போர் முழுமையான அழிவின் விளிம்பிற்குத் தள்ளியுள்ளது. லெபனானின் 80 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் இன்று வறுமைக் கோட்டிற்குக் கீழ் வாழ்கின்றனர். பணவீக்கம் 200 சதவீதத்தைத் தாண்டிச் சென்றுள்ள நிலையில், மக்களுக்குத் தேவையான அடிப்படை உணவும் மருந்தும் கிடைப்பது குதிரைக்கொம்பாகியுள்ளது.

போரினால் சிதைக்கப்பட்ட பகுதிகளில் மின்சாரம் இல்லை, குடிநீர் வசதிகள் இல்லை, மற்றும் சாலைகள் துண்டிக்கப்பட்டுள்ளன. ஏகாதிபத்திய கும்பலின் பொருளாதாரத் தடைகளும், போர்வெறியும் சேர்ந்து ஒரு செயற்கையான பஞ்சத்தை அந்த நாட்டு மக்கள் மீது திணித்துள்ளன. நக்வாரா (Naqoura) போன்ற பகுதிகளில் உள்ள விவசாயிகள் தங்கள் விளைபொருட்களை விற்க முடியாமல் தவிப்பது, ஒரு தேசத்தின் முதுகெலும்பை உடைக்கும் செயலாகும்.

பெய்ரூட்டின் ஹாரெட் ஹிரைக் (Haret Hreik) பகுதியைச் சேர்ந்தவர், பெரும் அழிவுகளுக்கு மத்தியிலும் தனது வீட்டிற்குத் திரும்பியுள்ளார். “உங்களுடைய சொந்த வீடு எப்போதும் விலைமதிப்பற்றது. நீங்கள் ஒரு அரண்மனைக்கே இடம்பெயர்ந்தாலும், உங்கள் சொந்த வீட்டில் இருப்பதற்கு ஈடாக எதையும் சொல்ல முடியாது” என்று உணர்ச்சிவசப்படுகிறார். எனினும், மீண்டும் இடம்பெயர நேரிடும் என்பதால் தனது உடமைகளை இன்னும் மூட்டையாகவே வைத்திருப்பதாகக் கூறுகிறார்.

குழந்தைகள் மீதான கொடூரம்

இந்தப் போரில் மிகக் கொடுமையான பாதிப்பைச் சந்திப்பது குழந்தைகளே. மார்ச் 2, 2026 முதல் லெபனானில் சுமார் 600 குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். குறிப்பாக, ஏப்ரல் 8, 2026 அன்று ஒரே நாளில் நடத்தப்பட்ட இஸ்ரேலிய வான்வழித் தாக்குதல்களில் மட்டும் 33 குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டனர் மற்றும் 153 குழந்தைகள் காயமடைந்தனர். போர்நிறுத்தக் காலத்திலும் கூட தாக்குதல்கள் தொடர்வதால், மே மாதத்தின் ஒரு வாரத்தில் மட்டும் 59 குழந்தைகள் உயிரிழந்துள்ளனர். இது ஏகாதிபத்தியத்தின் மனிதநேயமற்ற முகத்தை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.

மார்ச் மாத இறுதியில் மட்டும் சுமார் 3,70,000 குழந்தைகள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வலுக்கட்டாயமாக வெளியேற்றப்பட்டுள்ளனர். இவர்களில் பலர் இரண்டு, மூன்று அல்லது நான்கு முறை கூட இடம்பெயர வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.

பல குழந்தைகள் கட்டிட இடிபாடுகளுக்கு அடியில் இருந்து மீட்கப்படுகிறார்கள், இன்னும் சிலர் காணாமல் போயுள்ளனர் அல்லது தங்கள் குடும்பத்தினரிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டுள்ளனர். தங்களின் வீடுகள் மற்றும் அன்புக்குரியவர்களை இழந்ததால் அவர்கள் கடுமையான மன அதிர்ச்சிக்கு (Trauma) ஆளாகியுள்ளனர். உதாரணமாக, தென் பெய்ரூட்டில் நடந்த தாக்குதலில் 10 மாதக் குழந்தையான அகமது காயமடைந்து சிகிச்சை பெற்று வரும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

படிக்க;

♦ அமெரிக்காவின் மேலாதிக்க போர்வெறி: பற்றியெரியும் நாடுகள்! அணையும் அடுப்புகள்!

♦ போர்களைத் தூண்டும் அமெரிக்காவின் அடாவடி, இஸ்ரேலின் போர்வெறி !

மக்கள் நடமாட்டம் அதிகம் உள்ள பகுதிகளில் வெடிக்கும் ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவது குழந்தைகளுக்கு பெரும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளது. சர்வதேசச் சட்டங்களின்படி குழந்தைகள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்ற விதி இருந்தபோதிலும், லெபனான் குழந்தைகள் தங்களின் அடிப்படை பாதுகாப்பை இழந்து தவிக்கின்றனர்.

அமெரிக்கா போன்ற ஏகாதிபத்திய சக்திகள் ஒருபுறம் அமைதிப் பேச்சுவார்த்தைகளை நடத்துவது போல நடித்தாலும், மறுபுறம் இஸ்ரேலின் ஆக்கிரமிப்பு நடவடிக்கைகளுக்குத் தேவையான அனைத்து ராணுவ மற்றும் அரசியல் ஆதரவையும் வழங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன. இஸ்ரேல் பாதுகாப்பு வலயம் (Buffer zone) என்ற பெயரில் லெபனானின் 10 சதவீத நிலப்பரப்பை ஆக்கிரமிக்கத் துடிக்கிறது. இது ஒரு நாட்டின் இறையாண்மையின் மீதான நேரடித் தாக்குதலாகும்.

லெபனான் மக்களின் வலி என்பது வெறும் புள்ளிவிவரம் அல்ல; அது ஏகாதிபத்தியத்தின் கோரப் பசிக்கு இரையாக்கப்படும் மனித உயிர்களின் ஓலம். மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளான உணவு, இருப்பிடம் மற்றும் அமைதியைப் பறிக்கும் இந்தப் போர்வெறி ஒழிக்கப்பட வேண்டும். உழைக்கும் வர்க்கமும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும் ஒன்றிணைந்து இந்த ஏகாதிபத்திய கும்பலின் முகமூடியைக் கிழித்தெறிய வேண்டியது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயமாகும். சர்வதேசச் சமூகம் மௌனம் காப்பது, இந்த அநீதிக்குத் துணை போவதற்குச் சமமாகும்.

• நலன்

ஆதாரம்: UNICEF