இந்தியத் தொழிலாளி வர்க்கம் தங்களின் குருதியையும் வியர்வையையும் சிந்தி, நூறாண்டு காலப் போராட்டங்களின் வழியே வென்றெடுத்த அடிப்படை உரிமைகள் இன்றைக்கு ஒரே அடியில் தகர்க்கப்பட்டு வருகின்றன. அந்த அடக்குமுறைக்கு முட்டுக் கொடுக்கும் வகையில் உச்ச நீதிமன்றத்தின் சமீபத்திய தீர்ப்பும் அமைந்திருப்பது, தொழிலாளர்களின் எதிர்காலத்தைக் கேள்விக்குறியாக்கியுள்ளது.
1978 பெங்களூர் வாட்டர் சப்ளை தீர்ப்பும்… உச்ச நீதிமன்றத்தின் தற்போதைய நிலையும்
1978-ல் வழங்கப்பட்ட புகழ்பெற்ற ‘பெங்களூர் வாட்டர் சப்ளை’ வழக்கின் தீர்ப்பு, ‘தொழிற்சாலை’ (Industry) என்பதற்கான வரையறையை மிகவும் அகலப்படுத்தியது.
அதன் மூலம் அஞ்சல் துறை, ரயில்வே, கல்வி நிறுவனங்கள், பல்கலைக்கழகங்கள், மருத்துவமனைகள், ஆராய்ச்சி மையங்கள் மற்றும் சேவைத் துறைகளில் பணியாற்றிய பல்லாயிரக்கணக்கான ஊழியர்கள் ‘தொழிலாளர்கள்’ என அங்கீகரிக்கப்பட்டு, தொழிற்சட்டத்தின் பாதுகாப்பைப் பெற்றனர்.
ஆனால், 20 ஆகஸ்ட் 2026 அன்று உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஒன்பது நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியலமைப்பு அமர்வு வழங்கிய தீர்ப்பு, இந்தக் கோட்பாட்டின் எதிர்காலப் பயன்பாட்டைக் குழி தோண்டி புதைத்துவிட்டது.
- ஏற்கனவே நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளுக்கு மட்டுமே 1978-ஆம் ஆண்டின் ‘பெங்களூர் வாட்டர் சப்ளை’ தீர்ப்பு பொருந்தும் என நீதிமன்றம் தெளிவுபடுத்தியது.
தொழிலுறவுச் சட்டம் 2020 (The Industrial Relations Code, 2020) அமலுக்கு வந்த பிறகு, புதிதாக எழும் வழக்குகளுக்கு 1978 தீர்ப்பின்படி ‘தொழிற்சாலை’ எது என்பதைத் தீர்மானிக்கக் கூடாது எனக் கூறியுள்ளது. புதிய விதிகளின் வரையறை தனியாகப் பொருள் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்பதே நீதிமன்றத்தின் நிலை.
இதன் விளைவாக, சேவைத் துறைகளான அஞ்சல், ரயில்வே, விமானத் துறை, கல்லூரிகள், மருத்துவமனைகள் போன்றவற்றில் பணியாற்றும் தொழிலாளர்கள், புதிய சட்டத்தின் கீழ் ‘தொழிலாளி’ என்ற வரையறையில் எப்படி அடங்குவார்கள் என்பது இனி தெளிவற்றதாகவும், எதிர்கால வழக்குகளின் விளக்கத்தைப் பொறுத்ததாகவும் மாறியுள்ளது. பழைய பாதுகாப்புத் தளம் புதிய சட்டத்திற்குத் தானாகப் பொருந்தாது என்பதே இதன் சாரம்.
ஆளும் வர்க்கத்தின் கைப்பாவையாக மாறும் முதலாளித்துவ சனநாயகம்
அண்மைய உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பும், தொழிலாளர் சட்டங்களில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்களும் ஒன்றை மிகத் தெளிவாக நிரூபிக்கின்றன:
1978-ல் தொழிலாளர் வர்க்கத்திற்கு விரிவான பாதுகாப்பை வழங்கிய தீர்ப்பை, 2026-ல் புதிய சட்டத்திற்குப் பொருந்தாதவாறு கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம், தொழிலாளர்களின் எதிர்கால உரிமைகள் நிச்சயமற்ற தன்மைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளன.
எதிர்காலம் போராட்டக் களத்தில்தான் உள்ளது!
அழுது வடிவதாலோ அல்லது நீதிமன்றங்களின் கதவுகளைத் தட்டுவதாலோ மட்டும் இந்த அடக்குமுறையிலிருந்து விடுதலை பெற முடியாது.
மக்களின் கண்ணீர் அல்ல; கலகக் குரலே மாற்றத்தைக் கொண்டுவரும். தொழிலாளி வர்க்கம் உடனடியாக விழித்துக் கொண்டு, இந்த நீதித்துறை வழங்கியுள்ள முதலாளித்துவ ஆதரவு நிலைப்பாட்டிற்கு எதிராகப் போர்க்குரல் உயர்த்த வேண்டும்.
படிக்க: வட மாநில தொழிலாளர்களின் ரயில் பயணங்களும் அவர்கள் படும் துயரங்களும்!
ஒன்றிணைந்த வர்க்கப் போராட்டங்களின் மூலமாக மட்டுமே இந்தத் தீர்ப்பின் விளைவுகளையும் சட்டங்களையும் எதிர்த்து, தொழிலாளர்களின் உரிமைகளை மீட்க முடியும். இல்லையெனில், எதிர்காலத் தொழிலாளி வர்க்கம் முதலாளிகளின் கட்டற்ற சுரண்டலுக்கு அடிமைப்பட்டுக் கிடப்பதைத் தவிர வேறு வழியில்லை!
ஆதாரக் குறிப்புகள் (Legal References)
- 1978 பெங்களூர் வாட்டர் சப்ளை தீர்ப்பு:
வழக்கு: Bangalore Water Supply & Sewerage Board v. A. Rajappa (1978) 2 SCC 213 (7-Judge Constitution Bench).
வழங்கிய பாதுகாப்பு (Triple Test): தொழிற்தகராறு சட்டம் 1947, பிரிவு 2(j)-ன் கீழ் ‘தொழிற்சாலை’ என்பதற்கான வரம்பை விரிவுபடுத்தியது.
முறையாக இயங்குதல், முதலாளி-தொழிலாளி கூட்டுறவு, சேவை/பொருட்களின் உற்பத்தி ஆகியவை இருந்தால், லாப நோக்கற்ற அமைப்பாக இருந்தாலும் அது தொழிற்சாலையே எனத் தீர்ப்பளித்தது. இதன் மூலம் கல்வி நிறுவனங்கள், மருத்துவமனைகள், ஆராய்ச்சி மையங்கள், அஞ்சல் மற்றும் சேவைத் துறை ஊழியர்கள் ‘தொழிலாளி’ என்ற அங்கீகாரத்தைப் பெற்றனர்.
- 2026 உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பு:
வழக்கு: State of Uttar Pradesh v. Jai Bir Singh (2026 INSC 897) – 9 நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியலமைப்பு அமர்வு (20 ஆகஸ்ட் 2026).
முக்கிய முடிவு: 1978-ஆம் ஆண்டின் ‘பெங்களூர் வாட்டர் சப்ளை’ கோட்பாடு, ரத்து செய்யப்பட்ட தொழிற்தகராறு சட்டம் 1947-ன் கீழ் நிலுவையில் உள்ள வழக்குகளுக்கு மட்டுமே பொருந்தும். தொழிலுறவு சட்டம் 2020-ன் கீழ் வரும் புதிய வழக்குகளுக்கு அந்தக் கோட்பாட்டைத் தானாகப் பயன்படுத்தக் கூடாது. புதிய சட்டத்தின் வரையறை தனியாகப் பொருள் கொள்ளப்பட வேண்டும்.
– தமிழ்மணி
